داستان های عامیانه ،داستان سی ودوم: کریم خان زندو کریم : توسط حق شناس | یکشنبه هفدهم خرداد ۱۴۰۵ | 22:19 واانده : کریم خان زند کی یه ژ ساته بی یه. وسرکاربنایی دربی یه. دیم کلوچه اورشومی نیشته بی یه او. بالیشت مخمل پش سراژ اس سئه بی یه. وقلیون جواهرنشوناژ کشئه بی یه. یه کپه کش پیرمردی بی یه او.گُ خیلی قلیونی واسماژ کریم بی یه او. سین گُ کپه گلا خالی کرووه. چشاژ در قلیون کریم خان یووه. سربالا کرووه یه چی آس سه وووه وشووه. سین گُ وگرتووه کریم خان واژاژ کرووه. وووه: بوریا.کپه کش شووه ور کریم خان

زُل ژِنتامون(zolzhentAmun): زل زدن زُل نیش تامُون (zolnishtAmun) : خیره شدن زُلامُون (zolAmun) : روشنی خیره کنده آتش زِلامون(zelAmun): گریه آهسته و پنهانی کردن زِلنامُون Amun)(zeln: اذیت کردن زُلی(zoli) : حالت درخشش چشم گربه درشب زِمَس سوُن (zems sun): زمستان زِمَس سوُنِه (zemas sune): زمستانه ، منسوب به زمستان زَمونِه (zamune): زمانه زِناموُن (zenAmun): زاییدن زَنبَر(zanbar) : ابزاری در کشاورزی زَنبَر کَش (zanbarkash) : کسی که با زَنبَر کار می کند

داستان های عامیانه،داستان سی و سوم :ناصرالدین شاه ودختر کله پز : توسط حق شناس | شنبه سی ام خرداد ۱۴۰۵ | 13:7 واانده ناصرالدین شاه بابابله یه دوت کله پز خوش گل وخوش چش وخوش ابرو خوش قدوبالاژبخواس سه بو. یه روبابابله بژوات : نگار کله پز من که دل سراچه ی اوستو ابی دومی ژاهرچی فکر کرتی یه.نشاژ بوی یه بوو.دوت کله پز بژوات : قربون، اجازه اتید گُ به رخصت خودون تا دومی ژا خوم عرض کران. و فوری بؤوات : قربون تمام لذت دنیا میان پاچه ی اوستبابابله خوشاژ اومه وفوری زیمیناژ نا ولواژاژ ماچ که و دوعباسی ژا

زوُغوُنی یا (zughuniyA): تازگی ها ، در روزهای گذشتهً زُوک (zuk): زمزمه آهسته ، گریه آهسته ، پسوند « خورزوک » نام یکی از شهرهای اطراف می باشد که به صورت « خورزوق » درآمده است زوُکاموُن (zukAmun): گریه آهسته وممتد ، دعا وندبه زُوکایِه (zokAye): آهسته گریه می کرد زول(zul): نام گیاهی بیابانی زُوما (zumA): داماد زُوما بُومُون (zumAbomun): موفق بودن در زفاف زوُمائِی (zumAi): دامادی زُومِشک (zumeshk): مستقیم ، عمود ، در بازی پل و چفتک استفاده می شود زوُناشتاموُن

داستان های عامیانه،داستان سی وچهارم : ترکمن واصفهانی ها : توسط حق شناس | یکشنبه چهاردهم تیر ۱۴۰۵ | 13:39 واینده در زمون پیش یک ترکمون ،چون نفر زواراصفئونی ژ اسیر کرته بی یه.و پی یئه جلواسم برتژ بی یه. ازیکی پرسووه: مرغ کوواژ همه یای ژ لذیذترو خوش خوراک ترو. جواب تووه: مرغ پوس ساژ از همه یای ژ ویترو. ترکمن ووه : دسگیرام ببو گُ تو بزرگ زئه او وسوواراژ کرووه. ازیکی بین پرسووه گُ : گا کواژ از همه یایی ژ ویترو؟ این بیچاره دیم جرات اون جلویی گُ جواباژ اتا. مرغ پوس ساژ ویترو .این جی وووه: گا پوس س

زی مین ناموُن(ziminAmun) : برزمین گذاشتن زی مینا (ziminA): زمینها زی یاتی اِنگاشت (ziyAti engAsht): زیاده سخن گفتن زی یُون (ziyun) : ، ضرر ژِ، ژِه (zhe): مایع غلیظ و سفت شده ژاراموُن(zhArAmun) : جویدن ژارت (zhArt): جویدن باصدا ژارتا (zhArtA) : حالت جویدن ژارتاموُن (zhArtAmun): بدندان خائیدن چیزی ، بدندان خردکردن غذادردهان ژارتِه (zhArte): جویده شده ژَدُول (zhadul):جدول جوی گود بین مزرعه و قنات ژرُ دُِِیم (zherodim) : زیرو رو ژِرُ دُِیم اِنگاشت

وچا دورام گُ اینی ینده .وانه گُ : یه گونجیشکی گومبای ژه عاریسی بکرو. بشو رو صحرا گلاشا. یه کولوزژ بدوززا. بارتاژ برکی یه کولوزه انجو بژوات : ( بچه ها که دورمن جمع می شوند،می گویم: یک گنجشکی بود ،می خواست عروسی کند. رفت صحرای جلاشاباد.یک پنبه دانه دزدید.آوردبردرخانه کسی که پنبه راازدانه جدا می کند .گفت ): إنج و إنج و إنج اینا ورنج اونا ورنج صوبا گ ُعاریسی کران (روز آیندهکه عروسی می کنم) واژادکران (صدایت می زنم) کولوزه انج کولوزژ ورنجاواش تا دس گونجیشک .گونجیشک